هوالحق
نامه شهید بهروز مرادی به خواهرزاده اش راضیه
گویی در این انقلاب تنها ماندهایم. كسی نیست كه بفهمد ما چه میگوییم؛ دوستانمان یكی یكی میروند ــ و دیگران هم در انتظار... میروند و میرویم، تا شاید آیندگان را راهگشا باشیم. به هر كجا كه میرویم غریب هستیم. همه با ما بیگانه شدهاند. و ما خود نیز، از خود بیخودان را میمانیم. آنها از این كه ما به راه جنگ كشیده شدهایم، برایمان دل میسوزانند. گویی ما به منجلاب فسادی افتادهایم كه برای نجات، نیاز به منجیانی آنچنانی داریم!
راضیه؛ باید مرا ببخشی كه برای تو دردنامه مینویسم. از ابراز همه آنچه كه در سینهام انباشته است خود را ناتوان میبینم. اما خوشحال هستم كه لااقل كسی هست كه برای او حرفهایم را بگویم.
ما هر چه در زندگی داشتیم به امان خدا رها كردیم؛ دنیا را گذاشتیم برای اهلش؛ برای آنها كه دوست دارند مثل حیوان باشند، بدون این كه تعهدی در قبال دیگران احساس بكنند. همیشه در معرض مهاجمان مغرض واقع هستیم كه، چرا رفتهاید آنجا آشیانه كردهاید. گویی مِلك خدا، ملك آنها است، و برای ورود به آن اجازه از حضرات باید داشت.
درد من این است كه بعد از این همه مدت باید به بعضیها فهماند كه این كشور در حال جنگ است؛ و بدتر از آن باید گفت كه انقلابی شده... و حالا در زمانی واقع شدهایم كه جوانهای از خود گذشتهاش هر لحظه در خون خود میغلتند تا از كیان اسلامی خویش دفاع كنند.
اكبر شهید شد، و او را توی كوچههای خلوت و خاموش آبادان تا قبرستانی كه شما آنرا دیده بودید، حمل كردند؛ و برای وداع با او بجز اندك رزمندگان همدوشش، چند تا زن پیر و جوان بودند كه یكی مادر او و دیگری همسر جوان و داغ دیدهاش بود. امروز هم علی را منجمد و یخزده به قم آوردند و در ردیف دیگر شهدا كاشتند، و پریروز هم داخل خرابههای شهر، یك جمجمه انسان پیدا شد كه گویا از قربانیان روزهای اول جنگ باشد؛ در حالی كه هیچ استخوانی از اعضای دیگر او وجود نداشت. همه این سختیها را میشود تحمل كرد. اما درد اینجاست كه چرا هنوز كه هنوز است همه سرگرم مسائلی جزئی هستیم. هر كس دیگری را آماج تهمت و افترا قرار میدهد و خود را مبرّی و مطهّر میداند.
گویی قلبها همه قیراندود شده، و چشمها را پردهای سیاه فراگرفته، زبانها سرخ و زهرآگین است و قدمها همه سست و لرزان، چون ارادههایشان در تلاقی با سختیها.
حرص میزنند. چون موش، هر كس به سوراخ خودش خزیده، شكمها انباشته از مالی است كه در حلالی آن شك باید كرد حرفها همه دو پهلوست. صداقت كلام و شیوایی بیان، گویی به گور سپرده شده، بازار قسمهای دروغ به اوج رسیده و انصاف و مروت و مردانگی به پایان.
توی ترازوی كاسب محل، یك طرفش جنس مشتری است و طرف دیگرش سنگ پدر سوختگی. اگر حرف هم بزنی گستاخ است و بیحیا، تو را با توپ و تشر میخكوب میكند. انقلاب به مانعی بزرگ (هواهای درونی) رسیده و برای عبور از آن خیلیها در گل گیر كردهاند؛ و بلندپروازان و دوراندیشان، به سرعت نور عبور كردهاند. گویی مانعی در بین نبوده و اكنون در معراج، به صف سرخ جامگان پیوستهاند و حریصان و دنیاطلبان چنان درجا زدهاند كه بوی تعفن، محیطشان را پوشانده. امروز خداوند نعمت خودش را شامل حال ما بندگان نموده و با اعطای این نعمت بزرگ، همگی در معرض یك آزمایش الهی قرار گرفتهایم.
جنگ به پیش میرود و نقزنهای حرفهای درجا میزنند. جنگ به پیش میرود و راحتطلبان عافیتجو خودشان را به صندلی حب و جاه طناب پیچ كردهاند؛ و در عزای از دست رفتن آزادیهای دمكراتیك سینه میزنند. جنگ به پیش میرود و كاروان سلحشوران حماسهافرین، با گامهای محكم، كرمهای ریشهخوار را زیر پا له میكنند و دلهای ضعیف را درون سینهها به لرزه وامیدارند. جنگ به پیش میرود و مدعیان دروغین خلق، در پس شعارهای رنگ و وارنگ، استفراغِ اربابانِ خود را نشخوار میكنند.
كركسها و لاشخورها در انتظارند تا روزی بر این انقلاب فرود آیند و هر كدام تكهای را به یغما ببرند و این ما هستیم كه با مبارزه خود آرزوهای آنها را بگور خواهیم فرستاد؛ و انشاءالله همه این سختیها، سپری خواهد شد. و خدا كند كه همه از این آزمایش بزرگِ الهی، سربلند و پیروز بدر آییم؛ و به جای پرداختن به منافع خود، به منافع انقلاب بپردازیم.
بجای دعوت به رخوت و سستی، دعوت به استقامت و پایداری كنیم و به جای رندی و تهمت و افترا، دروغ و تقلب و خودخواهی، فداكاری و مردانگی و انصاف و مروت و مبارزه پیشه كنیم تا به یاری خدا نصرت و پیروزی حاصل شود. خداوند عمر نوح به امام عزیز عنایت فرماید.
بهروز مرادی - 9 اردیبهشت 136۱
همو که هشت سال پشت در بهشت منتظر بود تا در 4/3/67 از پل نو شلمچه معبری به آسمان گشود...
بر تابلوی ورودی خرمشهر نوشته بود "خرمشهر 36میلیون نفر" یعنی که به کوری چشم صدام خرمشهر هرگز محمره نخواهدشد!
یعنی ایرانی جماعت که آن روز سی و شش میلیون بود و امروز هفتاد میلیون بر این باور است که:
"چو ایران مباشد تن من مباد"
این وبلاگ به هیچ حزب و گروه و جناحی وابستگی ندارد
منتظر مطلب، خبر و آثارشما هستیم ، در ضمن موج مرده نقل و درج مطالبش را در دیگر وبلاگها ویا نشریات ، با ذکر منبع بلامانع می داند.
در ضمن اگر مایل بودید می توانید نظرات خود را به شماره 09367158570 پیامک کنید.
هفته اوّل مهر 1388
هفته اوّل خرداد 1388
هفته اوّل اردیبهشت 1388
هفته اوّل فروردین 1388
هفته چهارم اسفند 1387
آرشيو
